برای قدم زدن با احمد خان

***برای قدم زدن با احمد خان
دلم می خواست زنده بود ، خسته بود ، سیگار می خواست و آتش نداشت ،تشنه بود و دیوانه دو جرعه راکی محبوبش . من پیش چشمش مهیا برای گپ زدن طولانیمان بودم با پاکتی سیگار،یک قوطی کبریت و یک بطری لای زرورق و به او می گفتم :«قدم بزنیم احمد خان! ...قدم بزنیم احمد خان!....»

و او با چشم هایش دوباره ریز می خندید سرفه ای می کرد و می گفت :«قدم بزنیم ...»

از من پیش می افتاد و سکوت حنجره اش می شکست دوباره ....***

"برگرفته از یک وبلاگ"

زندگی با شرافت آزادگان عالم رو دوست دارم.کتابی خوندم از زندگی هنرمند فقید ترکیه"احمت کایا" و مثل همیشه غبطه خوردم به حال همسرش که با خوب آدمی زیست کرده و به قول شریعتی نه آن خوب ها که فقط به درد دامادی می خورند بل خوب هایی سرشار...

عاشق این ترانه احمت خان هستم  و ای کاش می شد زنده بخونمش:)

Giderim

Artık seninle duramam,
Bu akşam çıkar giderim
Hesabım kalsın mahşere
Elimi yıkar giderim

Sen zahmet etme yerinden
Gürültü yapmam derinden
Parmaklarımın üzerinden
Su gibi akar giderim

Artık sürersin bir sefa
Ne cismim kaldı ne cefa
Şikayet etmem bu defa
Dişimi sıkar gierim

Bozarmı sandın acılar
Belaya atlar giderim
Kurşun gibi mavzer gibi
Dağ gibi patlar giderim

Kaybetsem bile herşeyi
Bu aşkı yırtar giderim
Sinsice olmaz gidişim
Kapıyı çarpar giderim

Sana yazdığım şarkıyı
Sazımdan söker giderim
Ben ağlayamam bilirsin
Yüzümü döker giderim.

Köpeklerimden kuşumdan
Yavrumdan cayar giderim
Senden aldığım ne varsa
Yerine koyar giderim.

Ezdirmem sana kendimi
Gövdemi yakar giderim
Beddua etmem üzülme,
Kafama sıkar giderim!
میرم
دیگه نمیتونم باهات بمونم
امشب راهم رو میگیرم و میرم
حسابم بمونه تا محشر
از همه چیز دست میشویم و میرم

زحمت بلند شدن از جا رو بخودت نده
سر وصدای زیادی نمی کنم...
از میان انگشتهات
مثل آب رد میشم و میرم!

دیگه خوش میگذرونی
نه جسمم میمونه و نه جفام

دیگه اینبار شکایتی نمی کنم
دندونهام رو بهم میفشارم و میرم

فکر کردی سختی منو ناراحت میکنه؟
رو بلا میپرم و میرم
مثل گلوله مثل تفنگ
مثل کوه منفجر میشم و میرم

حتی اگه همه چیز رو از دست بدم
این عشق رو پاره میکنم و میرم
موذیانه رفتنم درست نیست...
در رو میکوبم میرم!

ترانه ای که برات نوشتم رو
از سازم میکنم و میرم
میدونی من نمیتونم اشک بریزم
صورتم رو بر می گردونم و میرم
از سگهام و پرنده هام
از نور چشمم دل میکنم ومیرم
هر چی رو که ازت گرفتم
سر جاش میزارم و میرم

اجازه له کردنم رو بهت نمیدم
تنم رو آتش میزنم و میرم
نفرینت نمی کنم ناراحت نشو

سرم رو هدف قرارمیدم(خودم رو میکشم) و میرم!

پ.ن:تیک تایید این هم مونده بود.اینم تیکش.این متن نه چندان کافی هم یادگار روزهای  93 من است.

انشالله روزگار که به کام شد کاملترش می کنم.