چشمم افتاد به چشم تو ولی خیره نماند...
الکی الکی شدم استاد عشق نظری...،کل پیامهامو چه از نوع وایبریش چه از نوع فیس بووکیش و چه از نوع ایرانسلیش و چه از نوع فک و فامیلیش پس و پیش کنی میبنی 90 درصد در حال مشاوره دادنم.خدایی یکی نیست بگه بچه...البته اینم بگم که 100 درصد اون 90 درصد الان در کوه و بیابون به سر میبرن.دیدین این عینالی مثل سیب کرم زده سولاخ سولاخ شده...تقصیر مشاوره های منه.. فرهادها ریختن کوهو دارن متلاشی می کنن.لیلی هاشم توی بیابون اسیر و آواره کردم...البته من به حقوق مساوی زن و مرد در بدبختی عشقی کشیدن اعتقاد دارم...
این وسط دم بچه های شعر آورد گرم...پیام های این گروه شعر آوردی عجیب به کارم میاد...نسخه می کنم میپیچم میدم دست دوستان...حال زارشون رو زارتر می کنم.
اصل نوشت:
یکی از شعر هایی که خوندم و یه وقت به خودم اومدم دیدم، از بس خوندمش حفظش کردم این بود:
چنان که از قفس هم دو یا کریم به هم
از آن دو پنجره ما خیره می شدیم به هم
به هم شبیه ، به هم مبتلا ، به هم محتاج
چنان دو نیمه سیبی که هر دو نیم به هم
من و توایم دو پژمرده گل میان کتاب
من و توایم دو دلبسته از قدیم به هم
شبیه یکدگریم و چقدر دلگیر است
شبیه بودن گل های بی شمیم به هم
من و تو رود شدیم و جدا شدیم از هم
من و تو کوه شدیم و نمی رسیم به هم!
بیا شویم چو خاکستری رها در باد
من و تو را برساند مگر نسیم به هم...!
"فاضل نظری"
دیالوگ نوشت:
سلین: ممکنه بتونیم پنج سال دیگه همدیگه رو ببینیم
جسی: آره، این طور فکر می کنی؟ پنج سال دیگه؟
سلین: نه نه. پنج سال خیلی زیاده. اون موقع شبیه یه آزمایش جامعه شناختی میشه. یه سال چطوره؟
جسی: باشه، یه سال. یه سال؟ شیش ماه چطوره؟
سلین: میوفته تو فصل سرما
جسی: باشه، اینجا قرار میزاریم، بعدش میریم یه جای دیگه
سلین: باشه. ولی شیش ماه از الان شروع میشه یا دیشب؟
جسی: دیشب. باشه. از دیشب تا شیش ماه دیگه. شانزدهم دسامبر، ساعت شش بعداز ظهر، سکوی یازده. تو میتونی با قطار بیای ولی من باید با هواپیما بیام، ولی خودمو میرسونم
سلین: خوبه. قرار هم نیست برای هم نامه بنویسیم و بهم زنگ بزنیم؟
جسی: آره. ولی فقط برای شش ماه.
سلین: خداحافظ
جسی: خداحافظ
""""
خبرنگار فرانسوی: کتاب شما با ابهام تموم میشه، نمیشه پایانش رو حدس زد. شما فکر می کنید اونا بعد از شش ماه همون طوری که نوشتید، به همدیگر می رسند؟
جسی: فکر می کنم جواب این سوال بستگی به این داره که شما چقدر رومانتیک باشید و یا بدبین. شما فکر می کنین به هم میرسن، نمی رسن، امیدوارید به هم برسن ولی زیاد مطمئن نیستید
خبرنگار فرانسوی: ولی شما فکر می کنید به هم برسند؟ شما خودتون رسیدید؟
جسی: خُب به قول پدر بزرگم که میگه جواب به این سوال ممکنه به همه چیز گِند بزنه.
"گفتگوهای دو نفره"
ترجمه آراز بارسقیان
هیچ اگر سایه پذیرد ، منم آن سایه هیچ