گفتم دل رحیمت کی عزم صلح دارد گفتا مگوی با کس تا وقت آن در آید
برای وحدت شروطی لازمه.یک نکته ای که خیلی مهمه اینه که این دم از وحدت زدن منجر به انحصار طلبی نشه.از دیگر شروط اون، دشمن نخواندن دوستان هست ..برای ایجاد وحدت یک سری مفاهیم باید از واژگان سیاسی مرسوم حذف بشه.باید دوباره به مفهومی به اسم تقوای سیاسی برگشت،نمیشه تا یه تنور انتخاباتی گرمه چاله میدونی برخورد کرد و ...برای ایجاد وحدت باید باب گفتگو را باز کرد، جزء شروط خیلی مهم اینه که در فضایی که همه عزمشون رو جزم کردن برا از رده خارج کردن رقبا باید ادعاهای غیر منطقی رو کنار گذاشت، چیزی که تو ایران ما خیلی مرسومه اینه که تو چنین فضاهایی مسائل این چنینی بین جناحی حل میشه ، و این جناحین هم انصافا کم نمی گدارند
و بعدش ملت میمونند با یه خروار ادعا هایی که شنیدن و هیچ وقت پیگیری نشد تا یه انتخابات دیگه.....و این میشه یاس و سر خوردگی سیاسی و ما هی باید دماغمون رو بکشیم 
هیچ اگر سایه پذیرد ، منم آن سایه هیچ